بحران­های زیست محیطی و چالش­هایی مانند رشد جمعیت و افزایش قیمت مواد غذایی که در چند دهه اخیر روند رو به رشدی داشته و امروز به آستانه حیاتی و نقطه بدون بازگشت خود رسیده است، موضوع حمایت از محیط زیست را تبدیل به مسأله­ای جدی در جهان معاصر نموده و مبانی تعیین­کننده تعامل انسان با طبیعت از جمله اخلاق، مورد توجه حامیان محیط­زیست قرار گرفته­است. از آن­جا که رفتار انسان عامل اصلی شکل­گیری مخاطرات زیست­محیطی است در سال­های اخیر نوع برخورد و رفتار انسان با محیط­زیست در کانون توجه مجامع بین­المللی قرار گرفته است. با توجه به ارتباط نزدیک روستا و محیط­زیست، اگر قرار است تلاشی برای بهبود و اصلاح وضعیت زیست­محیطی در یک کشور صورت گیرد، باید توانایی ذی­نفعان مناطق روستایی را برای حل بحران­های زیست محیطی افزایش داد. بنابراین از آن­جا که ارزشیابی پاسخگو به­عنوان یک رویکرد پژوهشی نوید­بخش برای تسهیل گفتگو و یادگیری متقابل و در نتیجه بهبود توانایی ذی­نفعان برای حل مشکلات شناخته می­شود، هدف این پژوهش، ارائه چارچوبی برای پیاده­سازی رفتار اخلاقی با محیط زیست با در نظر گرفتن نقش ارزشیابی پاسخگو در شرایط روستای میدان است. با توجه به شرایط روستای میدان، رهیافت ارزشیابی پاسخگو و در نتیجه چارچوب مطالعه حاضر متناسب با شرایط فرهنگی-اجتماعی روستای میدان تعدیل شده­است. در نهایت مدل عملیاتی پژوهش با در نظر گرفتن سه رکن: شمول اجتماعی ذی­نفعان فرعی و حاشیه­ای، بهبود در تعامل یادگیری ذی­نفعان و بهبود در شیوه­های مداخله، تدوین شده و به اجرا در آمده است.