تحقیق حاضر با هدف شناسایی و تعیین مهم­ترین موانع به_کارگیری اصول مدیریت راهبردی در ترویج و آموزش کشاورزی ایران از دیدگاه صاحب­نظران انجام شد. برای تحقق این هدف، از روش دلفای استفاده شد. اعضاء پانل در این تحقیق مشتمل بر 28 نفر از صاحب­نظران بخش ترویج و آموزش کشاورزی ایران بودند و نظرات آنها در سه مرحله اخذ شد. در مرحله اول مهم­ترین موانع به­کارگیری اصول مدیریت راهبردی در بخش ترویج و آموزش کشاورزی با استفاده از تکنیک تحلیل محتوا استخراج شد، سپس در مرحله دوم، موانع استخراج شده با توجه به ماهیتشان دسته­بندی شدند. در مرحله پایانی دلفای، اعضاء پانل در مورد 26 مانع از جمله جابجایی زیاد و سریع مدیران و عدم توجه به تخصص آن‌ها در انتصابات، نبود ساختارهای مناسب در سوح مختلف، کمبود نیروی­های متخصص و موارد دیگری مشابه به اجماع نظر رسیدند. با توجه به ماهیت گویه­ها، موانع استخراج شده در پنج مؤلفه دسته­بندی شده­اند. این مؤلفه­ها عبارتند از: موانع نگرشی و فرهنگ سازمانی، موانع دانشی و تخصصی، موانع عملکرد و پاداش، موانع محتوایی و برنامه‌ای، و موانع زیرساختی و ساختاری.