از آن­جا که در اکثر مناطق جهان، روستاها از جمله نواحی فقیر در حال فرسایش محسوب می­‌شوند؛ اندیشمندان و سیاستگزاران تمامی کشورهای دنیا توجه خاصی به امر توسعه­‌ی روستایی و رفع مشکلات و معضلات آن دارند. یکی از مهم­ترین این معضلات مشکلات اقتصادی یا کمبود درآمد می‌­باشد؛ این در حالی است که مطالعات مختلف نشان می‏‌دهند که راهکار مهم توسعه اقتصادی ـ چه در شهرها و چه در روستاهاـ ایجاد اشتغال و مهم­ترین ساز و کار و ابزار آن، کار آفرینی می‌­باشد. از این رو، هدف اصلی پژوهش حاضر شناسایی وضعیت روحیه‏‌ی کار آفرینی روستاییان بخش مرکزی شهرستان باوی می­‌باشد. جامعه آماری این پژوهش را ساکنین روستاهای بخش مرکزی شهرستان باوی )15411 نفر( تشکیل می­‌دهند. از این تعداد با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 114 نفر به صورت کاملاً تصادفی انتخاب گردیدند. ابزار جمع‌­آوری دا‌د‌ه‌­ها پرسشنامه‌­ای محقق ساخت بوده که روایی ظاهری و محتوایی آن به وسیله­ی جمعی از اعضای هیأت علمی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، و پایایی سوالات پرسشنامه نیز به وسیله محاسبه‏‌ی ضریب آلفای کرونباخ (بالای 7/0) از طریق 30 عدد پرسشنامه‌­ای که توسط کشاورزان شهرستان اهواز تکمیل گردیده­‌ بودند، مورد تایید قرار گرفت. داده‏‌های حاصل از پرسشنامه توسط نرم افزار SPSS (V20) مورد توصیف و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پنج متغیر روحیه‌‏ی کارآفرینی که با استفاده از مرور منابع به­‌دست آمده بودند در نمونه‌‏ی مورد پژوهش بررسی شده و نتایج نشان داد که میان تمامی متغیرهای بررسی شده‌ی روحیه کارآفرینی، رابطه آماری معنی‌­داری با احتمال 99 درصد وجود دارد. مطابق نتایج به‌­دست آمده، بین میانگین متغیرهای استقلال‌­طلبی و توفیق طلبی بر حسب شغل پاسخگویان و میانگین متغیرهای استقلال­‌طلبی و اعتماد بنفس بر حسب سابقه کار کشاورزی آن‏ها تفاوت آماری معنی‌­داری وجود دارد.